29.

Bugünün konusu her şeyi bilip, yapabildiği halde "ağlak" ı oynayan insanlar. Bu konu karşıma psikolog koltuğunda da çıkıyor. Güçlü olmak'la ilgili derinden bir takıntım var,  bunu çocuk yaşlarda öğrendiğimi, bana bunun öğretildiğini düşünüyorum ancak henüz kaynağına tam olarak inebilmiş değiliz. 

Beni bir insandan en çok soğutan şeylerden biri; merhametsizlik, dürüst olmama gibi temel ahlaki konuları ayrı tutmak kaydı ile "karşıdakini aptal yerine koyma" yani bir şeyi biliyorken "bilmiyormuş gibi yapma" ve nedense kim olduğumdan bağımsız herkese özgü bir duruş, yani tüm insanlardan - en azından benim çevremde - farklı zaman aralıklarında, konusuna göre çıkıyor. 

Hani çok güzel yemek yaptığı halde, her defasında senin tarifini soran insanlar vardır, "ay ben yapamıyorum ki" ciler, ya da boş sohbetlerin birinde zıkkımın pekinde outlet, tekstilciyi bilir de, "ay bir gün beni de götür" cüler, ya da sınavlardan 80-90 almasına rağmen, senin notlarına da talip olanlar. 

Bu konuların "güç"le ne alakası var diyebilirsiniz, ama bu davranış biçimini sergilemek bana acizlik gibi geliyor, aslında bir şeyin gerçeğine haiz olacak kadar bilgiye sahip olunmasına rağmen, bilgisiz"miş" gibi davranmak, bilginin güç olduğu varsayımı ile o gücü kullanmamak, yani aciz kalmak gibi geliyor. 

Hayatta yapabilecekleri fazlaca şey varken, bilmiyormuş gibi yapmanın kime ne faydası olduğunu anlayamıyorum, ama beni gıcık eden konular listesinde bir yere koymak isterim. 

Şimdilik dursun

Sevgiler

S.