24.

 Sakinim. Buradayım. Etrafımı inceliyorum, gördüklerime daha önce görmediğim gözlerle bakmaya çalışıyorum. Bir an her şeyden aşırı zevk alıyorum, bir kuşun dala konmasını izlemekten keyif alıyorum, kısa bir an sonra omuzlarımı düşürüyorum, üzerime negatif bir şeyler çöküyor; hiçbir şey yokken üstelik. Duruyorum, kulağımda havanın geçişi var, havanın hareketini işitiyorum. Derin bir nefes alıp, kendimi nötr hale getiriyorum. Uyanıyorum sanki, bir yük daha indiriyorum omuzlarımdan. 

kaçtığım ne, taşıdığım yük ne bilmiyorum, ama her defasında içimden bir şeyler kopuyor; kötü bir şeyler, yokluğunu bile hissetmediğim, ne olduğunu bilmediğim şeyler. 

bu aralar kötü rüyalar görüyorum, deliksiz uyuyorum ama hep gerçekçi, yüzleşmek zorunda olduğum rüyalar görüyorum. yol ayrımlarım çok bu aralar, gün içinde zihnimi ne kadar berraklaştırırsam berraklaştırayım; geceleri o kadar bulanık. Dün sebepsiz yere ağlayıp, ağlaya ağlaya sızdım. 

kendimi ve vücudumu dinliyorum, ondan gelen sese kulak veriyorum, yolun sonu aydınlık; inanıyorum.